Polski Teatr w Wilnie powstał w 1965 r. (pierwsza premiera) jako Polski Zespół Teatralny przy Wileńskim Pałacu Kultury Kolejarzy. W 1980 r. otrzymał miano Polskiego Amatorskiego Teatru Ludowego – najwyższą ocenę poziomu artystycznego ówczesnych władz. W 1990 r. zespół już jako Polski Teatr w Wilnie, został zaszczycony Odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” przez Ministerstwo Kultury i Sztuki Rzeczpospolitej Polskiej.
Założycielką, wieloletni reżyserem i kierownikiem artystycznym Teatru była zawodowa aktorka i reżyser pani Irena Rymowicz.
Od 1993 roku kierownikiem Teatru społecznie jest pani Irena Litwinowicz – wieloletnia aktorka tego zespołu, dyplomowany reżyser Leningradzkiego Państwowego Instytutu Kultury.
W dorobku Polskiego Teatru w Wilnie jest 50 premier, ponad 3 tysiące przedstawień. W repertuarze są dramaty, komedie, bajki i farsy autorów polskich, litewskich oraz klasyków światowych, wystawiane w języku polskim. Jako pierwszy na Litwie zaczął prowadzić w języku polskim bożonarodzeniowe zabawy dziecięce.
Teatr nie ogranicza swych występów tylko do Wilna i Wileńszczyzny. Gościł na Łotwie, Białorusi, Ukrainie, w Estonii i Federacji Rosyjskiej, oraz w Armenii. Systematycznie gra w Polsce. Jest stałym uczestnikiem i częstym laureatem wielu festiwali teatrów amatorskich na Litwie – „Vilniaus Rampa”, „Juoko sūkurys”, „Atspindžiai” ; i w Polsce – Kraków, Bielsko–Biała, Rzeszów, Tychy, Głogów, Bełżyce. Zapraszany jest także na święto „Vilniaus dienos”.
Polski Teatr funkcjonuje na zasadzie społecznej – bez dotacji państwowych, poza wsparciem Departamentu Mniejszości Narodowych i Wychodźctwa przy Rządzie RL. Również okazjonalnie bywa wspierany finansowo przez władze RP: Ministerstwo Kultury, Ambasadę Polską na Litwie i Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”.
W latach 1993–2001 zespół pracował bez własnej siedziby i sceny, a spektakle wystawiał w Rosyjskim Teatrze Dramatycznym w Wilnie, w byłej „Reducie” na Pohulance.
Od 2001 r. Polski Teatr w Wilnie ma swoją siedzibę w Domu Kultury Polskiej przy ulicy Naugarduko 76 w Wilnie.
PREMIERY:
1. Aleksander Fredro "Damy i huzary" (28.01.1965), reżyseria i scenografia - Irena Rymowicz ,
2. Wiktor Rozow "Przed kolacją" (06.08.1965), reż. Irena Rymowicz, scenografia WiktorKrućko
3. Gabriela Zapolska "Moralność pani Dulskiej" (03. 02. 1966), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Wiktor Krućko
4. Tadeusz Kożusznik "Kocha, lubi, szanuje" (26. 10.1966), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia M. Milinawiczius
5. Juozas Gruszas "Rocznica ślubu" (25. 10. 1967), reżyseria. Irena Rymowicz, scenografia M. Milinawiczius
6. Michaił Lwow "Dzień dobry, Katiu" (17. 05. 1968), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia………
7. Iwan Popow "Rodzina" (24. 09. 1969), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia A. Bekieryte
8. Tadeusz Kożusznik "Doktorek Muchomorek" (27. 12. 1970), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
9. Aleksander Fredro "Damy i huzary" (30. 01. 1970 - wznowienie), reżyseria i scenografia Irena Rymowicz.
10. Carlo Goldoni "Sługa dwóch panów" (29. 12. 1971), reż. Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
11. Irina Irosznikowa "Dwie matki" (15. 12. 1972), reż. Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
12. Mario Brandon "Ciotka Karola" (26. 12. 1973), reż. Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki, A. Raczas
13. Maria Krϋger "Oszukany diabeł" (26. 12. 1974), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki,A. Raczas
14. Zdzisław Skowroński "W czepku urodzona" (26. 12. 1975), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
15. Henryk Sienkiewicz "Zagłoba swatem" (13. 03. 1977), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Vytautas Kalinauskas
16. Władimir Majakowski "Pluskwa" (30. 10. 1977), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Vytautas Kalinauskas
17. Irina Irosznikowa "Dwie matki" (23. 24. 1978 - wznowienie), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
18. Carlo Goldoni "Sługa dwóch panów" (05. 04. 1979 - wznowienie), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
19. Kazys Saja "Niepokój" (13. 03. 1980), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
20. E. Labiche "Jeden z nas musi się ożenić" (25. 01. 1981), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Vytautas Kalinauskas
21. Jerzy Jurandot "Dziewiąty sprawiedliwy" (16. 12. 1981), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Andrius Kalinauskas
22. Michał Bałucki "Gęsi i gąski" (07. 04. 1983), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia S. Łukacki
23. Jarosław Iwaszkiewicz "Kosmogonia" (28. 12. 1983), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia A. Bagocziunaitė
24. Hans Christian Andersen "Żołnierz i królewna" (25. 03. 1984), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Iwan Czapskij
25. Aleksander Wołodin "Jaszczurka" (20. 10. 1986), reżyseria Irena Rymowicz, scenografiaAndrius Kalinauskas
26. Hans Christian Andersen "Dzikie łabędzie" (28. 12. 1986), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Iwan Czapskij , inscenizacjaAlwida Bajor
27. Józef Bliziński "Pan Damazy" (15. 11. 1987), reżyseria Irena Rymowicz, scenografiaAndrius Kalinauskas
28. Roberto Thomas "Pułapka" (02. 04. 1989), reżyseria Irena Rymowicz , scenografia Andrius Kalinauskas
29. Adolf Walewski "Tatuś pozwolił" (29. 09. 1990, wznowienie - 2001), reżyseria Irena Rymowicz, scenografiaAndrius Kalinauskas
30. Wiliam Saroyan "Hej tam ktoś!" (27. 03. 1991), reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Walerij Pietrow
31. Mario Brandon "Ciotka Karola" (27. 02. 1992 - wznowienie), reżyseria Irena Rymowicz, Irena Litwinowicz, scenografia Ł. Łapienyte
32. Sławomir Mrożek "Dom na granicy" (1993), reżyseria i scenografia Mieczysław Dwilewicz
33. Carlo Goldoni "Mirandolina" (10. 10. 1993), reżyseria i scenografia Elżbieta Monkiewicz.
34. Aleksander Fredro "Pan Jowialski" (19. 12. 1993), reżyseria Antoni Baniukiewicz, scenografia Janusz Tartyłło (Polska - gościnnie).
35. Michał Bałucki "Grube ryby" (26. 12. 1995), reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Vytautas Kalinauskas
36. Eugéne Ionesco "Król umiera" (16. 06. 1996) reżyseria Marian Glinkowski (Polska - gościnnie), scenografia V. Kalinauskas
37. Fryderyk Schiller "Intryga i miłość" (10. 05. 1998) reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Vytautas Kalinauskas
38. "Powrót Pana Tadeusza", wg Adama Mickiewicza (30. 08. 1998) reżyseria Antoni Baniukiewicz, Janusz Tartyłło (Polska - gościnnie), scenografia Janusz Tartyłło
39. "Misterium Męki Pańskiej" (11. 03. 2000) reżyseria Irena Litwinowicz, Tadeusz Różycki (Francja - gościnnie), scenografia Tadeusz Różycki
40. Tadeusz Kożusznik "Królewna i rozbójnicy" (11. 01. 2001) reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Atėnė Jasaitė
41. Adolf Walewski "Tatuś pozwolił" (22. 24. 2001 - wznowienie), reżyseria Irena Rymowicz, wznowienie Irena Litwinowicz, scenografia Vytautas Kalinauskas
42. Witold Gombrowicz "Iwona Księżniczka Burgunda" (11. 01.2002-Warszawa, 08. 02. 2002-Wilno) wspólnie z Teatrem 2 Strefa (Warszawa) reżyseria i scenografia Sylwester Biraga (Warszawa).
43. Kazimiera Iłłakowiczówna "W Wigilię Cudu" (03. 03.2002-Poznań, 16. 03. 2002-Wilno) reżyseria Irena. Litwinowicz, scenografia Janusz Tartyłło
44. Jarosław Broszkiewicz "Karczma pod ‘’Czarnym Wąsem" (01. 06. 2003) reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Marija Jurevičiūtė
45. Marian Hemar "Pierwiastek z minus jeden" (14. 08. 2003) reżyseria Antoni Baniukiewicz, Janusz Tartyłło (Polska - gościnnie), scenografia Janusz Tartyłło
46. Aleksander Fredro "Gwałtu, co się dzieje!" (10. 03. 2005-Niemenczyn, 15. 10. 2005-Wilno) reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Janusz Tartyłło
47. Hans Christian Andersen "Żołnierz i królewna" (25-26. 12. 2005 - wznowienie), reżyseria Irena Rymowicz, scenografia Iwan Czapskij
49. Zbigniew Herbert "Drugi pokój" (12. 10. 2008), reżyseria i scenografia Janusz Tartyłło (Polska - gościnnie) 50. Pierre Sauvil "Miłość i polityka" (29. 03. 2009), reżyseria i scenografia Janusz Tartyłło (Polska - gościnnie)
51. "Rozłączenie", wg Juliusza Słowackiego (04. 09. 2009), reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Rafał Piesliak
52. Michał Bałucki "Radcy pana Radcy" (26.12.2010), reżyseria Irena Litwinowicz, scenografia Rafał Piesliak
